Dutch Verb
heten
to be named; to have as name; to be called · to be (a translation or synonym of); to be called · to name, to call (to provide with a name, to define a name as) · to be claimed; to be asserted
Infinitive
heten
Past Participle
hetend
Pres. Participle
hetend
Imperative
heet / heet
Simple Tenses
The two base forms — everything else builds from these
Tegenwoordige tijd
Present
Verleden tijd
Simple Past
Perfect Tenses
Actions completed relative to a point in time
Voltooid tegenwoordige tijd
Perfect
hebben (present) + past participleVoltooid verleden tijd
Pluperfect
hebben (past) + past participleFuture Tenses
Events that will or would happen
Toekomende tijd
Future
zullen + infinitiveVoltooid toekomende tijd
Future Perfect
zullen + past participle + hebbenConditional
Hypothetical and contrary-to-fact situations
Voorwaardelijke wijs
Conditional
zou/zouden + infinitiveVoltooid voorwaardelijke wijs
Conditional Perfect
zou/zouden + past participle + hebbenProgressive
Ongoing actions — using the aan het construction
Tegenwoordige duur
Present Progressive
zijn (present) + aan het + infinitiveVerleden duur
Past Progressive
zijn (past) + aan het + infinitive›Formal & Archaic Forms
Subjunctive
Aanvoegende wijs — survives only in fixed literary expressions
Aanvoegende wijs
Subjunctive
bare stem — all personsSurvives only in fixed formal/literary expressions. Not used in everyday Dutch.
Archaic — formal/literary onlyConjugation data: kaikki.org / Wiktionary — CC BY-SA 4.0