Dutch Verb

stuiten

to stop, arrest in progress, end · to be arrested, come to rest · to meet, arrive at · to irritate, bother, shock

takes hebbenstrongregular

Infinitive

stuiten

Past Participle

stuitend

Pres. Participle

stuitend

Imperative

stuit / stuit

Simple Tenses

The two base forms — everything else builds from these

Tegenwoordige tijd

Present

ikstuit

jijstuit

hij/zij/hetstuit

wijstuiten

julliestuiten

zijstuiten

Verleden tijd

Simple Past

ikstuitte

jijstuitte

hij/zij/hetstuitte

wijstuitten

julliestuitten

zijstuitten

Perfect Tenses

Actions completed relative to a point in time

Voltooid tegenwoordige tijd

Perfect

hebben (present) + past participle

ikheb stuitend

jijhebt stuitend

hij/zij/hetheeft stuitend

wijhebben stuitend

julliehebben stuitend

zijhebben stuitend

Voltooid verleden tijd

Pluperfect

hebben (past) + past participle

ikhad stuitend

jijhad stuitend

hij/zij/hethad stuitend

wijhadden stuitend

julliehadden stuitend

zijhadden stuitend

Future Tenses

Events that will or would happen

Toekomende tijd

Future

zullen + infinitive

ikzal stuiten

jijzal stuiten

hij/zij/hetzal stuiten

wijzullen stuiten

julliezullen stuiten

zijzullen stuiten

Voltooid toekomende tijd

Future Perfect

zullen + past participle + hebben

ikzal stuitend hebben

jijzal stuitend hebben

hij/zij/hetzal stuitend hebben

wijzullen stuitend hebben

julliezullen stuitend hebben

zijzullen stuitend hebben

Conditional

Hypothetical and contrary-to-fact situations

Voorwaardelijke wijs

Conditional

zou/zouden + infinitive

ikzou stuiten

jijzou stuiten

hij/zij/hetzou stuiten

wijzouden stuiten

julliezouden stuiten

zijzouden stuiten

Voltooid voorwaardelijke wijs

Conditional Perfect

zou/zouden + past participle + hebben

ikzou stuitend hebben

jijzou stuitend hebben

hij/zij/hetzou stuitend hebben

wijzouden stuitend hebben

julliezouden stuitend hebben

zijzouden stuitend hebben

Progressive

Ongoing actions — using the aan het construction

Tegenwoordige duur

Present Progressive

zijn (present) + aan het + infinitive

ikben aan het stuiten

jijbent aan het stuiten

hij/zij/hetis aan het stuiten

wijzijn aan het stuiten

julliezijn aan het stuiten

zijzijn aan het stuiten

Verleden duur

Past Progressive

zijn (past) + aan het + infinitive

ikwas aan het stuiten

jijwas aan het stuiten

hij/zij/hetwas aan het stuiten

wijwaren aan het stuiten

julliewaren aan het stuiten

zijwaren aan het stuiten

›Formal & Archaic Forms

Subjunctive

Aanvoegende wijs — survives only in fixed literary expressions

Aanvoegende wijs

Subjunctive

bare stem — all persons

Survives only in fixed formal/literary expressions. Not used in everyday Dutch.

Archaic — formal/literary only

ikstuit

jijstuit

hij/zij/hetstuit

wijstuit

julliestuit

zijstuit

Conjugation data: kaikki.org / Wiktionary — CC BY-SA 4.0