Dutch Verb
verbitteren
to embitter
takes hebbenstrongregular
Infinitive
verbitteren
Past Participle
verbitterend
Pres. Participle
verbitterend
Imperative
verbitter / verbittert
Simple Tenses
The two base forms — everything else builds from these
Tegenwoordige tijd
Present
ikverbitter
jijverbittert
hij/zij/hetverbittert
wijverbitteren
jullieverbitteren
zijverbitteren
Verleden tijd
Simple Past
ikverbitterde
jijverbitterde
hij/zij/hetverbitterde
wijverbitterden
jullieverbitterden
zijverbitterden
Perfect Tenses
Actions completed relative to a point in time
Voltooid tegenwoordige tijd
Perfect
hebben (present) + past participleikheb verbitterend
jijhebt verbitterend
hij/zij/hetheeft verbitterend
wijhebben verbitterend
julliehebben verbitterend
zijhebben verbitterend
Voltooid verleden tijd
Pluperfect
hebben (past) + past participleikhad verbitterend
jijhad verbitterend
hij/zij/hethad verbitterend
wijhadden verbitterend
julliehadden verbitterend
zijhadden verbitterend
Future Tenses
Events that will or would happen
Toekomende tijd
Future
zullen + infinitiveikzal verbitteren
jijzal verbitteren
hij/zij/hetzal verbitteren
wijzullen verbitteren
julliezullen verbitteren
zijzullen verbitteren
Voltooid toekomende tijd
Future Perfect
zullen + past participle + hebbenikzal verbitterend hebben
jijzal verbitterend hebben
hij/zij/hetzal verbitterend hebben
wijzullen verbitterend hebben
julliezullen verbitterend hebben
zijzullen verbitterend hebben
Conditional
Hypothetical and contrary-to-fact situations
Voorwaardelijke wijs
Conditional
zou/zouden + infinitiveikzou verbitteren
jijzou verbitteren
hij/zij/hetzou verbitteren
wijzouden verbitteren
julliezouden verbitteren
zijzouden verbitteren
Voltooid voorwaardelijke wijs
Conditional Perfect
zou/zouden + past participle + hebbenikzou verbitterend hebben
jijzou verbitterend hebben
hij/zij/hetzou verbitterend hebben
wijzouden verbitterend hebben
julliezouden verbitterend hebben
zijzouden verbitterend hebben
Progressive
Ongoing actions — using the aan het construction
Tegenwoordige duur
Present Progressive
zijn (present) + aan het + infinitiveikben aan het verbitteren
jijbent aan het verbitteren
hij/zij/hetis aan het verbitteren
wijzijn aan het verbitteren
julliezijn aan het verbitteren
zijzijn aan het verbitteren
Verleden duur
Past Progressive
zijn (past) + aan het + infinitiveikwas aan het verbitteren
jijwas aan het verbitteren
hij/zij/hetwas aan het verbitteren
wijwaren aan het verbitteren
julliewaren aan het verbitteren
zijwaren aan het verbitteren
›Formal & Archaic Forms
Subjunctive
Aanvoegende wijs — survives only in fixed literary expressions
Aanvoegende wijs
Subjunctive
bare stem — all personsSurvives only in fixed formal/literary expressions. Not used in everyday Dutch.
Archaic — formal/literary onlyikverbitter
jijverbitter
hij/zij/hetverbitter
wijverbitter
jullieverbitter
zijverbitter
Conjugation data: kaikki.org / Wiktionary — CC BY-SA 4.0