Dutch Verb

verschrikken

to frighten, startle (weak inflection; strong inflection proscribed) · to be frightened, to be startled (strong inflection)

takes hebbenstrongregular

Infinitive

verschrikken

Past Participle

verschrikkend

Pres. Participle

verschrikkend

Imperative

verschrik / verschrikt

Simple Tenses

The two base forms — everything else builds from these

Tegenwoordige tijd

Present

ikverschrik

jijverschrikt

hij/zij/hetverschrikt

wijverschrikken

jullieverschrikken

zijverschrikken

Verleden tijd

Simple Past

ikverschrikte

jijverschrikte

hij/zij/hetverschrikte

wijverschrikten

jullieverschrikten

zijverschrikten

Perfect Tenses

Actions completed relative to a point in time

Voltooid tegenwoordige tijd

Perfect

hebben (present) + past participle

ikheb verschrikkend

jijhebt verschrikkend

hij/zij/hetheeft verschrikkend

wijhebben verschrikkend

julliehebben verschrikkend

zijhebben verschrikkend

Voltooid verleden tijd

Pluperfect

hebben (past) + past participle

ikhad verschrikkend

jijhad verschrikkend

hij/zij/hethad verschrikkend

wijhadden verschrikkend

julliehadden verschrikkend

zijhadden verschrikkend

Future Tenses

Events that will or would happen

Toekomende tijd

Future

zullen + infinitive

ikzal verschrikken

jijzal verschrikken

hij/zij/hetzal verschrikken

wijzullen verschrikken

julliezullen verschrikken

zijzullen verschrikken

Voltooid toekomende tijd

Future Perfect

zullen + past participle + hebben

ikzal verschrikkend hebben

jijzal verschrikkend hebben

hij/zij/hetzal verschrikkend hebben

wijzullen verschrikkend hebben

julliezullen verschrikkend hebben

zijzullen verschrikkend hebben

Conditional

Hypothetical and contrary-to-fact situations

Voorwaardelijke wijs

Conditional

zou/zouden + infinitive

ikzou verschrikken

jijzou verschrikken

hij/zij/hetzou verschrikken

wijzouden verschrikken

julliezouden verschrikken

zijzouden verschrikken

Voltooid voorwaardelijke wijs

Conditional Perfect

zou/zouden + past participle + hebben

ikzou verschrikkend hebben

jijzou verschrikkend hebben

hij/zij/hetzou verschrikkend hebben

wijzouden verschrikkend hebben

julliezouden verschrikkend hebben

zijzouden verschrikkend hebben

Progressive

Ongoing actions — using the aan het construction

Tegenwoordige duur

Present Progressive

zijn (present) + aan het + infinitive

ikben aan het verschrikken

jijbent aan het verschrikken

hij/zij/hetis aan het verschrikken

wijzijn aan het verschrikken

julliezijn aan het verschrikken

zijzijn aan het verschrikken

Verleden duur

Past Progressive

zijn (past) + aan het + infinitive

ikwas aan het verschrikken

jijwas aan het verschrikken

hij/zij/hetwas aan het verschrikken

wijwaren aan het verschrikken

julliewaren aan het verschrikken

zijwaren aan het verschrikken

›Formal & Archaic Forms

Subjunctive

Aanvoegende wijs — survives only in fixed literary expressions

Aanvoegende wijs

Subjunctive

bare stem — all persons

Survives only in fixed formal/literary expressions. Not used in everyday Dutch.

Archaic — formal/literary only

ikverschrikk

jijverschrikk

hij/zij/hetverschrikk

wijverschrikk

jullieverschrikk

zijverschrikk

Conjugation data: kaikki.org / Wiktionary — CC BY-SA 4.0